دانشگاه علوم پزشکی ایران
Iran University of Medical Sciences

تاریخچه

 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۳/۱ | 

تاریخچه آموزش از راه دور در جهان

آموزش از راه دور سابقهای نسبتاً طولانی دارد که به اواسط دهه ۱۸۰۰ میلادی بر میگردد، زمانی که نخستین مدارس مکاتبهای در اروپا به وجود آمد و از طریق پست به آموزش تندنویسی و زبانهای خارجی ‏پرداختند. این رویکرد آموزشی با توجه به پیشرفتهای چند دهه اخیر در زمینه علوم و فناوری گسترش یافته و هم اکنون تا حد استفاده از انواع فناوری‌‏ها، محصولات چند رسانه‌‏ای و شبکههای مخابراتی و اینترنتی قوی پیشرفت نموده و به آموزش الکترونیکی و مجازی منجر شدهاست (۱​). در جدول زیر تاریخچه آموزش از دور ذکر شدهاست (۲​).

جدول ۱. تاریخچه آموزش از دور (برگرفته از هارپر و همکاران، 2004: 587؛ اوی و همکاران، 2012: 123)
 

سال ویژگی وقایع مهم
1900-1700 - استفاده از پست برای ارایه محتوای آموزشی - استقرار سیستم پستی آمریکا
1960-1920 - آموزش مکاتبه ‎ای
- استفاده از رادیو و تلویزیون برای آموزش مکاتبه ‎ای
- استفاده از آموزش مکاتبه ‎ای در آموزش عالی
- تصویب قوانین مورد نیاز برای‎ حضور‎شاگردان در مدارس مختلف ایالات آمریکا
- استفاده از آموزش مکاتبه‎ ای در ارتش
1980-1970 - استفاده از فیلم‎ های از پیش ضبط‎ شده
- استفاده از نوارکاست
- استفاده از تعداد محدودی کانال‎ های آموزشی
- اشتراک اطلاعات
1990-1980 - کنفرانس از دور
- دستگاه‎ های ضبط ویدئویی ارزان‎
- شبکه ‎های کابلی
- برنامه ‎های تلویزیونی متعدد
- ظهور کنفرانس از راه دور آرپانت (Arpanet)، و انتقال آن به شبکه جهانی وب
1990 - کامپیوترهای ارزان‎
- دسترسی بیشتر به فناوری
- استفاده از اینترنت در کلاس‎ های درس
- استفاده از یادگیری از دور در بخش خصوصی،بیشتر موسسات آموزشی و تجاری
- آموزش مبتنی بر کامپیوتر (CBT)
- ارتباط همزمان و ناهمزمان (Synchronous and asynchronous communication)
- تسلط شبکه جهانی وب
- ضرورت فناوری بی‎سیم (wireless technology)
- اختصاص بودجه بیشتر از طرف بخش صنعت و دانشگاه ‎های خصوصی
2009-2008 - گسترش یادگیری الکترونیکی به تمام نقاط دنیا - توسعه و به کارگیری یادگیری الکترونیکی در بیشتر کشورهای در حال توسعه
2011-2010 - ایجاد پلت‏ فرم‏ های یادگیری الکترونیکی - استفاده‏ از Web2.0برای ‎ایجاد ‎محیط های یادگیری ‎الکترونیکی
 

تاریخچه آموزش از راه دور در ایران

آموزش از راه دور در ایران برای نخستین بار در دانشگاه ابوریحان بیرونی (1350) به شیوه مکاتبه‌ای تاسیس شد، پس از آن بهرهگیری از ابزارهای شنیداری-دیداری شامل نمایش اسلاید و فیلمهای آموزشی در کلاس درس و تلویزیون به عنوان رسانه آموزشی مورد توجه قرار گرفت و رسماً به امر آموزش همگانی در سراسر کشور پرداخت. در پایان دهه هفتاد آموزش مجازی در دستور کار دانشگاه های دولتی قرار گرفت و پروژه ‏های تحت این عنوان آغاز شد. از جمله دانشگاه های پیشرو در زمینه آموزش مجازی دانشگاههای خواجه نصیرالدین طوسی، صنعتی شریف، امیرکبیر و علم و صنعت هستند. از بین دانشگاه های علوم پزشکی پیشرو در زمینه آموزش مجازی از دانشگاه‏ های تهران، شیراز، مشهد و ایران میتوان نام برد (۲).

1. Harper K.C. et al. Distance learning, virtual classrooms, and teaching pedagogy in the Internet Environment. Technology in Society.  2004. Vol. No.26: 585–598.

2. Oye, N. D.et al. the Impact of E-Learning on Students Performance in Tertiary Institutions. April 2012. Vol.2, No.2. 121-130.

3. Pars E- learning Centre. E- Learning. 2015. Available from: http://elearnpars.org/article-distance-learning.html